Stopy: okrągłe i duże z wyraźnymi kępkami włosów pomiędzy palcami tzw. pędzelki. W odróżnieniu od wielu drapieżników kot jest zwierzęciem palcochodnym. U zwierząt stopochodnych ciężar ciała rozkłada się na kilka kości (odpowiedników ludzkich kości palców i dłoni) kładzionych płasko na ziemi. Palcochodny kot opiera się o podłoże końcami palców. Jest to znakomite przystosowanie do szybkich biegów, dające się porównać ze sposobem stawiania stóp przez sprinterów. Stopy kotowatych są często narażone na urazy związane z szybkim biegiem czy upadkiem z wysokości. Łagodzi je tkanka więzadłowa, spowijająca szczelnie kości stopy oraz układ kości nadgarstka i kostki, uniemożliwiający ruch boczny. Poduszeczki stóp kota domowego pokrywa zmodyfikowana skóra, wyściela je zaś warstwa gęstej tkanki łącznej, dzięki czemu są one twardsze niż pozostałe powłoki ciała. Pełnią one potrójną rolę: absorbują siłę uderzenia, pomagają utrzymywać kości palców w jednym miejscu i służą do wyhamowywania prędkości. Wszystkie koty zdolne są do wykonywania nagłych zwrotów w pełnym biegu. Szczególnie celuje w tym gepard. Poduszeczki jego stóp są rowkowane i przypominają do złudzenia opony samochodowe. Pozostali przedstawiciele kotowatych, w tym także i kot domowy, mają gładkie poduszeczki, „jeżdżą” zatem na „łysych oponach”.
Ogon: długi, zwężający się ku końcowi, mięsisty. Często końcówka ragdollowego ogonka jest zagięta i wygląda jak pytajnik.
Ciało: ragdolla powinno być duże, długie i muskularne. Kotki tej rasy osiągają wagę 3,5 – 6 kg, mamy kotki które ważą powyżej 7 kg. Waga kocura waha się pomiędzy 5 – 8 kg czasem ważą więcej. Ragdoll rośnie powoli, osiągając pełną dojrzałość w wieku 3/4 lat, a nie roku.
U ragdolla, tylne kończyny wyglądają trochę przyciężko, a nawet ociężale. Przyczyną domniemywanej ociężałości są znacznie dłuższe tylne łapy niż przednie, co powoduje typowy dla ragdolli chód.
Dlaczego to ważne?
Dla lekarza weterynarii, ragdoll może wyglądać jak kot który ma trudności z chodzeniem. Tymczasem jest to całkowicie naturalne i wynika ze specyfiki rasy.
Na zdjęciu SC ALEKSANDRA Jennifer World*PL
Przy tej okazji opisu ciała i ogona napiszę kilka słów o kocim szkielecie, który poza wielkością przypomina kościec ludzki. Niemniej istnieją dwie zasadnicze różnice – poza, oczywiście, przystosowaniem szkieletu ludzkiego do pozycji wyprostowanej.
Po pierwsze kręgosłup kota zawiera więcej kręgów, co wynika z posiadania przez to zwierzę ogona. Kręgosłup składa się z kręgów różnego typu:
– 7 kręgów szyjnych,
– 13 piersiowych,
– 7 lędźwiowych,
– 3 krzyżowe,
– 14 do 28 kręgów ogonowych. (Nawet pozbawiony ogona kot rasy manks ma przynajmniej trzy kręgi ogonowe).
Wszystkie te kręgi są znacznie luźniej ze sobą połączone niż kręgi kośćca ludzkiego, dzięki czemu koci kręgosłup jest niezwykle elastyczny. To właśnie dzięki temu kot potrafi wygiąć grzbiet w pałąk i manewrować ciałem w sposób pozwalający mu się przecisnąć przez najmniejsze szczeliny.
Po drugie kot nie ma kości obojczykowej, jedynie bardzo zredukowany fragment tkanki obojczykowej, tkwiący głęboko w mięśniu piersiowym. Istnienie obojczyka poszerzyłoby niepotrzebnie klatkę piersiową, ograniczając tym samym możliwość przeciskania się przez małe otwory, a także skracając długość kroku zwierzęcia.
Futro ragdolla: gęste, średniej długości, miękkie, w dotyku przypominające futro królika, na głowie i łapkach krótkie wydłużające się od szczytu głowy poprzez kark. Dookoła szyi kryza, dłuższe futro na brzuszku i portkach. Futro pozbawione podszerstka (podszerstek, znajduje się pod włosem okrywowym, jest nieprzemakalny i stanowi ochronę termoizolacyjną oraz pełni funkcję rusztowania dla włosów warstwy okrywowej) przez co tworzenie się kołtunów jest minimalne i pojawia się jedynie w okresach sezonowej zmiany włosa. Regularne wyczesywanie eliminuje słaby włos, poprawia wygląd i kondycję okrywy włosowej.
Głowa: powinna być w kształcie klina z płaskim szczytem czaszki między uszami nazywanym lotniskiem (lotnisko szerokie na minimum trzy palce). Ragdolle z pierwszych linii amerykańskich mają pociągłą głowę czasem ma się wrażenie, że w stosunku do ciała jest zbyt mała. Obecnie hodowcy w europie robią wszystko by to zmienić. Nawet kosztem tego co w ragdollu najważniejsze: charakteru. Zapraszam do przeczytania ciekawego tekstu opublikowanego przez Scandinavian Ragdoll Club na temat jak zmieniał się Ragdoll na przestrzeni lat, jakie są tego konsekwencje i jakie są zalecenia odnośnie wyglądu, itd. » Nos lekko wgłębiony na wysokości stopu, profil przypomina skocznię narciarską. Policzki dobrze rozwinięte, lekko zaokrąglone.
Uszy: średniej wielkości otwarte u nasady z zaokrąglonymi wierzchołkami, lekko nachylone ku przodowi.
Oczy: duże, owalne zawsze w kolorze niebieskim, wybarwione odpowiednio do koloru i umaszczenia ciała.
Na zdjęciu GERARDO Jennifer World*PL z pięknymi błękitnymi oczami
Każdy odcień koloru niebieskiego u kota ragdoll jest niesamowity, a przede wszystkim poprawny.
Skala niebieskości koloru oka ragdolla jest różna, zobacz rysunek – RAGDOLLL BLUE EYE CHART
– od prawie szarej (nr 1),
– przez różne odcienie błękitu(nr 2) i (nr 3), zobaczcie oczy GERARDA Jennifer World*PL jakie są piękne,
– po mocniejszy niebieski (nr 4),
– aż do głęboko niebieskiego (nr 5)
– granatowego (nr 6)
– i wreszcie do atramentowego to bardzo ciemny granat wpadający w fiolet, patrz zdjęcie IC ELEKTRA.
Zewnętrzny kącik oka powinien znajdować się na poziomie zewnętrznej krawędzi nasady ucha.
Na zdjęciu IC ELEKTRA Jennifer World*PL
Trochę o kocich oczach
Ważne! ragdoll to genetyczny syjamski point może u niego występować – nystagmus.
Nystagmus to stan charakteryzujący się mimowolnym ruchem gałek ocznych. U kotów syjamskich stan ten często występuje ze zezem. Ruchy gałek ocznych są zazwyczaj rytmiczne, powolne i subtelne, mogą się nasilać lub zmniejszać w zależności od położenia głowy. Mózgi dotkniętych chorobą kotów przystosowują się do ruchu, a koty te uważa się za mające normalny wzrok.
Koci wzrok
– kocie oczy wyposażone są w trzecią powiekę, czyli błonę, która zlokalizowana w przyśrodkowych kącikach oczu i ma na celu ochronę gałki ocznej zwierzęcia;
– przymrużone, zamknięte oczy są oznaką zrelaksowania u kota:
– źrenice kota rozszerzają się i zwężają nie tylko pod wpływem ilości światła słonecznego, ale również ze względu na stan zdrowia czy emocje zwierzęcia;
– intensywne wpatrywanie się w przedmioty lub osoby może oznaczać, że kot czuje się zagrożony i może wykazywać zachowania agresywne.
Koty zauważają najdrobniejsze rzeczy, jak maleńki pająk lub cień na ścianie. Nam wydaje się to nieistotne, ale uwadze zwierzaków nie umyka nic. Dodatkowo widzą pewne długości fal światła, takie jak ultrafiolet, które są niewidoczne dla ludzi. Twój pupil po prostu widzi więcej.
Na koniec kilka słów o kocich zębach, często uspokajam Was, że kotu nie pękł kieł to po prostu krwawy rowek.
Zęby kota zbudowane są, podobnie jak nasze, z zębiny i szkliwa. Niemniej ich budowa i funkcje są nieco inne niż u ludzi, ponieważ szczęki kocia przystosowane są do diety drapieżnika, ludzkie zaś do diety wszystkożercy. Kocie zęby trzonowe służą wyłącznie do cięcia – nie ma tu mowy o miażdżeniu czy żuciu. Zęby łamacze (ostatni ząb przedtrzonowy w szczęce górnej i pierwszy ząb trzonowy w żuchwie) służą do rozrywania mięsa. Są większe od zębów trzonowych i mają kształt stożkowatych ostrzy.
Charakterystyczną cechą kocich kłów jest tzw. „krwawy rowek” – niewielkie zagłębienie, które odprowadza krew zdobyczy, zabezpieczając kota przed zachłyśnięciem się. Rowek znajduje się na wargowej stronie kłów i przechodzi wzdłuż krawędzi zęba. Może wyglądać jak pęknięcie. Ciekawostką jest, że koty wykorzystują swoje zęby nie tylko do jedzenia i polowania, ale także do codziennej higieny.
Koty, jak wiele ssaków mają zęby mleczne i stałe. Kocięta rodzą się bez zębów. Zęby mleczne u kota pojawiają się ok 3-4 tygodnia życia – 12 siekaczy, 4 kły, 10 przedtrzonowców. Następnie około 3-4 miesiąca życia zaczyna się wymiana zębów u kota na uzębienie stałe. Komplet stałych zębów (czyli 30 sztuk: 12 siekaczy, 4 kły, 10 przedtrzonowców i 4 trzonowce) powinien pojawić się około 7 miesiąca życia. Wymiana zębów u kota może powodować dyskomfort. W trakcie tego procesu możesz zaobserwować, że Twój pupil się ślini, ma potrzebę gryzienia, dziąsła są bolesne i zaczerwienione.
Po więcej zapraszam do zakładki o rasie ragdoll kliknij TUTAJ »
