YouTube RSS

Najczęstsze błędy popełniane w żywieniu kotów:

 

• podawanie zimnego jedzenia (bezpośrednio po wyjęciu go z lodówki) często skutkuje zapaleniem krtani;
• podawanie zbyt dużej ilości ryb, zawierają tiaminazę która niszczy tiaminę (tiamina inaczej witamina B1). Jej niedobór powoduje nieodwracalne uszkodzenia mózgu i drgawki. Gotowanie niszczy tiaminazę ale i tak duża ilość składników mineralnych zawartych w rybim mięsie powoduje nadmierne ich wydzielanie w moczu, co może być przyczyną powstania w nim kryształów i kamieni;
• zwierząt nie wolno karmić resztkami z naszej kuchni, potrawami o wysokiej zawartości soli i przypraw oraz pokarmem spleśniałym czy skwaśniałym czyli po prostu karmą nieświeżą;
• kości drobiowe, wieprzowe lub ości nie są właściwszą dietą dla zwierząt. Są ostre, trudne do strawienia i mogą uszkodzić przewód pokarmowy. Ponadto podawanie kości kotom może prowadzić do zadławień, niedrożności i stanów zapalnych jelit, a również do urazów zębów oraz trwałych wad zgryzu;
• karmienie kota tanimi karmami które można kupić w każdym supermarkecie (są niskiej jakości, mają dużą ilość konserwantów i innych chemicznych dodatków, a mięsa znikomą ilość);
• w kolejnych etapach życia (od okresu noworodka do późnej starości) zwierzęta wykazują różne i jakże odmienne zapotrzebowanie na poszczególne składniki odżywcze, dlatego zawsze staramy się podawać karmę, która jest dostosowana do aktualnego wieku kota;
• karmienie tylko jednym rodzajem karmy (koty się do niej przyzwyczajają i w pewnym momencie nie chcą już jeść niczego innego, co w sytuacji gdy np. karma zostanie wycofana z rynku – może powodować duże komplikacje a nawet tragedie. Podobnie – gdy kot zje jednak coś innego, nawet przypadkiem – może dostać bardzo silnej biegunki);
• koty mogą być uczulone na niektóre rodzaje karmy lub ich składniki, podobnie jak człowiek;
• podawanie kotu psiego jedzenia (bardzo częsty błąd żywieniowy – kot ma zupełnie inne zapotrzebowanie na różne składniki niż pies).

Choroby wywołane nieprawidłowym żywieniem:

              Jednostronne żywienie, przeterminowany suchy pokarm, a także podawanie pożywienia nieodpowiedniego dla kotów, to czynniki sprzyjające, jeśli nawet nie wywołujące chorób skóry. Najczęstszym błędem żywieniowym jest podawanie kotu prawie wyłącznie pokarmu suchego. Żywione w ten sposób zwierzę ma tłustą, łuszczącą się skórę, matową sierść, stały świąd skóry i wypadają mu włosy. Kot drapie się i gryzie skórę. Powstałe w ten sposób drobne skaleczenia mogą zostać zakażone przez zawsze obecne na skórze bakterie i przekształcić się w egzemę. Przyczyną zmian na skórze i sierści jest niedobór nienasyconych kwasów tłuszczowych. Pokarm suchy zawiera bowiem zbyt mało niezbędnego dla kota kwasu arachidonowego. Koty cechują się bardzo wysokim zapotrzebowaniem na ten kwas tłuszczowy, gdyż – w odróżnieniu od ludzi i innych zwierząt domowych – nie są w stanie przekształcać zawartego w tłuszczach roślinnych kwasu linolowego na kwas arachidonowy. Szczególnie bogaty w ten kwas jest tłuszcz drobiowy. Jedna łyżeczka do herbaty gęsiego smalcu na 500 g pokarmu wystarcza, aby zapobiec objawom niedoborowym. Masło, łój wołowy lub śmietana zawierają natomiast zbyt mało kwasu arachidonowego i dlatego nie nadają się do wyrównywania istniejącego niedoboru. Oleje roślinne, jak oliwa z oliwek lub olej słonecznikowy, są w tym przypadku zupełnie bezużyteczne, gdyż zawierają jedynie nieprzetwarzany przez organizm kota kwas linolowy.
W przypadku przewlekłych biegunek lub schorzeń trzustki, połączonych z zaburzeniami trawiennymi, może powstać niedobór „skórnej” witaminy H (biotyny). U dotkniętych niedoborem zwierząt okrywa włosowa staje się rzadka i bez połysku, a skóra sucha i łuszcząca. Początkowe leczenie polega na usunięciu przyczyny schorzenia. Oznacza to przeprowadzenie dokładnych badań, a następnie leczenie określonego schorzenia narządu trawiennego. Dodatkowo niedobór biotyny można uzupełnić przez podawanie płatków owsianych lub specjalnych preparatów dostępnych w lecznicach dla zwierząt. Niedobór biotyny może również wystąpić przy skarmianiu dużych ilości surowego białka jaja kurzego, które zawiera awidynę – substancję unieczynniającą biotynę. Jednostronne żywienie kotów rybami, szczególnie tuńczykiem, lub podawanie im tranu może wywoływać zapalenie podskórnej tkanki tłuszczowej (pansleatitis). Schorzenie to jest spowodowane niedoborem witaminy E (przeciwutleniacza), zużywanej z powodu nadmiernego poziomu kwasów tłuszczowych w pokarmie rybnym. Oprócz silnego spadku masy ciała kota, występuje wówczas stan zapalny podskórnej tkanki tłuszczowej, która przebarwia się na zielonożółto do jasnego brązu. Skóra na całym ciele staje się wrażliwa na dotyk, więc przy chwytaniu zwierzęta, w zależności od temperamentu, reagują żałosnym miauczeniem, odruchami obronnymi bądź drapaniem i gryzieniem. Aby uniknąć choroby, nie należy podawać kotu tranu oraz pokarmu złożonego wyłącznie z ryb.
Źródło: Doris Quinten-Graef, Co dolega mojemu kotu?, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1997

Niebezpieczne dla zdrowia kota mogą być:

•    mięso wieprzowe z uwagi na dużą zawartość tłuszczu oraz z możliwości zarażenia się chorobą Aujeszkyego;
•    czekolada i  kakao ze względu  na  zawartość  bardzo toksycznej dla zwierząt substancji – teobrominy;
•   cebula i czosnek z uwagi na zawartość związków siarki, które mogą być przyczyną anemii; spożycie  5 g  cebuli  na  kg  masy  ciała  może  spowodować  zmniejszenie  liczby  krwinek czerwonych  i  obniżenie  stężenia hemoglobiny; czosnek  jest  mniej  toksyczny  niż   cebula i z  tego  powodu czasem możemy go spotkać w karmach dla zwierząt;
•    wyroby wędliniarskie z  uwagi  na  zawartość  przypraw;  niektóre  z  nich,  jak  np.: pieprz, gorczyca, ostra papryka są toksyczne dla zwierząt;
•    winogrona (rodzynki) i inne produkty zawierające wyciągi z winogron ze względu na możliwość uszkodzenia nerek;
•    owoce  cytrusowe  z  uwagi  na zawartość  dużych  ilości  olejków  eterycznych, które mogą powodować wymioty, brak apetytu, biegunkę, bóle brzucha;
•    niektóre   orzechy ( np.  makadamia)  z   powodu zanieczyszczającej je pleśni,  na którą  koty są wyjątkowo wrażliwe.

Choroba Aujeszkyego:

                  Nazywana również pseudowścieklizną lub wścieklizną rzekomą. Po okresie wylęgania choroby, trwającym 2-9 dni, chore koty zaczynają wykazywać zmiany w zachowaniu się oraz trudności w połykaniu. Występują też porażenia mięśni głowy i napady szału. Nagłe wystąpienie uporczywego świądu powoduje, że zwierzęta jak oszalałe gryzą sobie łapy, ogon lub inne części ciała, czasem poważnie się przy tym kalecząc. Choroba Aujeszyego, podobnie jak wścieklizna, kończy się zawsze śmiercią, która następuje w ciągu 24-36 godzin od wystąpienia objawów. Choroba ta atakuje wszystkie gatunki ssaków, z wyjątkiem naczelnych i nieparzystokopytnych. Dla ludzi wirus jest niegroźny. Koty zarażają się nim po zjedzeniu surowej wieprzowiny, dorosłe świnie są jedynymi zwierzętami, które nie wykazując widocznych objawów chorobowych są nosicielami zarazków. Gotowanie i pieczenie mięsa zabija zarazki. Wołowina, konina, baranina, a także mięso drobiowe i zajęcze nie przedstawiają pod tym względem niebezpieczeństwa. Jednak przy kupnie mielonej wołowiny dla kota należy przypilnować, żeby maszynka do mięsa nie została wcześniej użyta do mielenia wieprzowiny, gdyż nawet nikłe jej resztki mogą być zakażone. Nie istnieje niestety szczepionka przeciwko tej chorobie.
Źródło: Doris Quinten-Graef, Co dolega mojemu kotu?, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1997

 Ile razy dziennie powinien jeść kot?    

              Czasami spotyka się informację, że kot powinien jeść o wyznaczonych porach 1-2-3 posiłki w ciągu dnia.  Nieprawda!!!! karmienie kota w taki sposób  może powodować  otyłości lub inne choroby metabolizmu. Zrobiono wiele badań naukowych, które miały na celu sprawdzenie, jakie instynktowne zachowania w zakresie pobierania pokarmu przejawiają koty. W publikacjach Small Animal Clinical Nutrition, Nutrient Requirements of Dogs and Cats, Nutrition of the Dog and Cat są opisane następujące badania:

Murgford and Thorn, 1980, Comparative studies of meal patterns in pet and laboratory housed dogs and cats.
Kane, Rogers, Morris, Leung, 1981, Feeding behaviour of the cat fed laboratory and commercial diets.
Kane, 1989, Feeding behaviour of the cat.
Kane, Leung, Rogers, Morris, 1987, Diurnal feeding and drinking patterns of adult cats.
Bradshaw, Goodwin, Defretin, Nott, 1995, Food selection by the domestic cat, an obligate carnivore.

W powyżej wymienionych badaniach wykazano, że koty, które mają ciągły  dostęp do pokarmu, bez względu  na jego rodzaj, pobierają 12 do 18 małych posiłków w ciągu doby (niezależnie dzień czy  nocy). Nasze obserwacje w 100% pokrywają się z wynikami badań.

Uwaga!!!  Kot musi jeść,  z powodu głodowania dochodzi do stłuszczenia wątroby.

Nie można pominąć również przypadkowych zatruć  roślinami…

         Chociaż  mogą zdarzyć się w każdym wieku, to najbardziej narażone na nie są  kocięta, które bawiąc się i poznając otoczenie liżą i gryzą napotykane przedmioty. Niekiedy spotykamy „miłośników” domowej zieleni, którzy zostając sami na długie godziny w domu, zwykle z nudy, zapewniają sobie tę potencjalnie niebezpieczną rozrywkę. Rośliny trujące wykazują zróżnicowaną toksyczność. Trzeba pamiętać, że nawet te uważane za bezpieczne lecz zjedzone w nadmiarze mogą być przyczyną zatrucia. I chociaż koty zwykle są ostrożne w pobieraniu nieznanego pokarmu, to są one wyjątkowo wrażliwe na toksyny zawarte w niektórych roślinach.

 Copyright  © by Jennifer World*PL

linia hodowla jennifer WorldPL

 

Home Poradnik Najczęstsze błędy popełniane w żywieniu kotów:
© Jennifer World*PL